Gran Parque Central

Kullanan Takım: Nacional

Yapım Yılı: 25 Mayıs 1900

Kapasite: 26.500

Boyutlar: 105 x 68

 

 

Estadio Gran Parque Central… Uruguay futbol tarihinin en dokunaklı stadyumlarından biri olarak tarihe geçmiştir. Stadyum, futbolu tüm kitlelere yayan Dünya Kupası’nın ilk maçına sahne olarak adını tarihe altın harflerle yazdırmıştır.

20’nci yüzyılın hemen başında futbol branşında tüm dünyayı kasıp kavuran Güney Amerika futbolunun başarıları Uruguay ile başlamıştır. Başkent Montevideo’da inşa edilen Estadio Gran Parque Central’in varlığı Uruguay halkının vatansever ve ulusal duygulara sahip olduğunu sembolize etmektedir. 25 Mayıs 1900 tarihinde stadyumun kira bedelini karşılayan Deutscher kulübünün yetkilileri, Uruguay Hükümeti’nin önde gelen isimleri öğle yemeğinde buluşmuşlar ve İskoç dans grubunun sürpriz şovuyla görkemli bir açılışa imza atmışlardır. Açılış merasiminden iki gün sonra karşı karşıya gelen Nacional ile Deutscher FK kulüpleri sahadan 1 – 1 berabere ayrılarak ilk resmi mücadeleyi gerçekleştirmişlerdir.

Stadyum 1900 – 1909 yılları arasında Montevideo’ya gelen İngiliz denizciler tarafından da kullanılmıştır. 1909 yılında tarih olan Deutscher kulübün ardından stadyumun tüm haklarına sahip olmak isteyen Nacional kulübü bu emeline kavuşarak; başlangıçta 7.000 seyirci kapasiteli stadyumu 15.000 kişi kapasiteli olacak şekilde genişletmişlerdir. Yeni görünümüyle ışık saçan stadyum 1930 yılının sonuna kadar Uruguay Milli Takımı’nın da gözbebeği olmuştur.

Bir Mart gecesinde futbol tarihinde eşine az rastlanır bir vaka yaşanmıştır Estadio Gran Parque Central’de… Tarihler 5 Mart 1918’i gösterdiğinde Nacional kulübünün oyuncularından Abdon Porte kendisini göğsünden vurarak intihar etmiştir. Elem verici bu olay ülke futbolunu yasa boğmuştur. Porte ertesi sabah cansız bedeninin hemen yanında bir not bırakarak sevenlerini üzmüştür. Kulüp Porte’nin ölümünün ardından stadyumun batı tribününe kendisinin ismini vererek ebediyete dek yaşatmıştır. Daha önce yangın nedeniyle hasar görmüş olan stadyum, 1923 yılında bir kez daha çıkan yangından dolayı ahşap tribünleri büyük zarar görmüştür.

Estadio Gran Parque Central uluslararası arena da en önemli sınavlarını 1923 ve 1924 yıllarında üst üste düzenlenen Copa America Şampiyonası’nda vermiştir. 1923 yılında beş takımın oluşturduğu tek grupta yapılan mücadelelerin sonunda Uruguay tüm maçlarını kazanarak toplamda ki 4’üncü şampiyonluğunu kazanmıştır. Ertesi sene düzenlenen şampiyona da bu kez dört takımın tek grupta mücadele ettiği turnuvanın son maçında Uruguay ile Arjantin karşı karşıya gelmiştir. Beraberliğin Uruguay’ı şampiyon yapacağı mücadele golsüz sona ermiş ve ev sahibi ekip üst üste ikinci kez kupayı müzesine götürmeyi başarmıştır.

Bu önemli şampiyonaları alnının akıyla atlatan stadyum, dünya tarihine geçecek önemli bir olaya ev sahipliği yapmıştır. Dünya literatürüne ilk Dünya Kupası finalleri olarak geçen, 1930 Dünya Kupası Uruguay’da yapılmıştır. 13 ülkenin katıldığı bu turnuva da sadece Estadio Centenario’nun ev sahiğliği yapması bekleniyordu. Ancak evde ki hesap çarşıya uymamış, aşırı yağmurların tetiklemesi Estadio Gran Parque Central’i de potaya sokmuştur. Finaller boyunca üç farklı grupta toplam altı maça sahne olmuştur stadyum. Dünya Kupası tarihinin ilk maçı bu stat da gerçekleşmiştir. Grup 4’te oynanan maçta A.B.D. Belçika’yı 3 – 0 yenerek tarihe geçmişlerdir. Tarihe adını altın harflerle yazdıran Amerikanlar bir sonra ki mücadelesinde Paraguay’ı da 3 – 0 geçerek yarı finale yükselmiştir. Grup 2’de oynanan maçlarda ise; Yugoslavya fırtınası esmiştir. Sırplar önce Brezilya’yı 2 – 1; daha sonra Bolivya’yı 4 – 0 geçerek Güney Amerika’da ses getirmişlerdir. Grup 1’de oynanan mücadelelerde ise; Fransa (0 – 1) Arjantin ve Meksika (0 – 3) Şili sonuçları alınmıştır.

1940’lı yıllara gelindiğinde stadyumda önemli bir reform gerçekleşmesi bekleniyordu. Daha önce yangından zarar gören ahşap tribünlerden kalan parçalar tamamen yakılarak yeniden inşa edilmiştir. 1944 yılında bütün tribünler iyileştirilerek daha fazla koltuk kapasiteli José María Delgado tribünü yapılmıştır. Ayrıca, stadyumun simgelerinden olan, tuğlalardan oluşturulan ve Jaime Ciblis sokağına bakan giriş kapısı bu tarihlerde yapılmıştır. Kulüp ikinci bir kapı yapmak istese de; II. Dünya Savaşı’nın çıkmasından dolayı malzeme fiyatlarının yüksekliği yönetimin belini bükmüştür. 1974 yılında bir kez daha yenilenen stat, 2003 yılında kulüp tarafından dört aşama da yenileceği duyurulmuştur.  Kulübe mensup taraftarların istek ve çabaları sayesinde gerçekleşen yenileme çalışmaları hayata geçirilerek bilhassa José María Delgado tribününe eklenen koltuklarıyla modern bir görüntü oluşturmuştur. Bu çalışmaların ardından stadyum, görkemli etkinlikler ve müzikal gösterileriyle 9 Mart 2005 tarihinde kapılarını tekrardan açmıştır. Hazırlık maçında Paraguay’ın Olimpia takımını konuk eden Nacional rakibini 3 -2 yenerek taraftarlarını mest etmiştir. Estadio Gran Parque Central modern görünümüyle Copa Libertadores maçları ve uluslararası futbol standartlarını karşılayacak kapasiteye erişmiştir. Mevcut kapasitesi 26.500 olan stadyum, 2030 yılına kadar geleceğin Dünya Kupası mekânlarından biri olma ihtimaline karşı kapasitesi 40.000 olacak şekilde genişletilmesi planlanmaktadır. Stadyuma değer katan dört tribün kulüp tarafından adlandırılmıştır. Stadyumun en önemli tribünü olan José María Delgado kuzey tarafında yer almaktadır ve ana tribün olarak ön plana çıkmaktadır. Batı tribününe Abdon Porte, doğu tribününe Hector Scarone ve güney tribününe ise Atilio García isimleri verilmiştir. Bu tribün stadın inşaatından bu yana hiç değişmeyerek önemli bir rekora imza atmıştır. Ancak kulüp modern çağa ayak uydurmuş ve tribünün ikinci katmanını inşa ederek 8.500 kişilik ek kapasiteyle genişletmiştir. 2011 yılında ise hem Abdon Porte hem de Hector Scarone tribünleri iki katmandan oluşacak şekilde genişletilmiştir. Ayrıca Abdon Porte tribününden güney tribünü olan Atilio García tribününe direkt geçiş için bir bağlantı kurulması planlamıştır. Kulüp ilerleyen zamanlarda doğu tribününe 4 metre yüksekliğinde dev bir ekran yerleştirmeyi planlamaktadır.

Dünya futbolunda önemli bir geçmişe sahip olan Estadio Gran Parque Central Uruguay tarihinin en başarılı iki takımından biri sayılan ve kupa beyi olan Club Nacional de Futbol takımının mal varlığıdır. Müzesinde kupaları saya saya bitiremeyeceğiniz bir kulüp olan Nacional bu stadyum da çok önemli başarılara imza atmıştır. Stadyum 2011 yılında FIFA tarafından tarihte ki önemli yerine ithafen özel bir plaket almıştır.

Güney Amerika’nın gurur abidesi olan stadyum, Elton John ve Sheryl Crow gibi dünyaca ünlü müzisyenleri çimlerinde ağırlayarak binlerce kişiye ulaşmalarına vesile olmuştur.

Estadio Gran Parque Central 6 Estadio Gran Parque Central 9 Estadio Gran Parque Central 8 Estadio Gran Parque Central 12 Estadio Gran Parque Central 1

Reklamlar

Estádio das Laranjeiras

Kullanan Takım: –

Yapım Yılı: 1914

Kapasite: 4.300

Boyutlar: 100 x 74

Güney Amerika’nın futbol cenneti olan ülkesi Brezilya’da çok çarpıcı ve güzel anılara tanıklık etmiş bir futbol stadyumu olarak göze çarpan Estadio das Laranjeiras, Brezilya Milli Takımı’nın tarihinde oynadığı ilk maça ev sahipliği yapmıştır.

Fluminense kulübü 1902 yılında halen adı Machado Sokak olan yerde bir arsa satın almıştır. Kendisine ait bir futbol stadyumu yapmak isteyen kulüp, 1905 yılında 5.000 kapasiteli bir tribün inşa etmiştir. Yaklaşık 10 yıl sonra tüm inşa işleri tamamlanmıştır ve 1914 yılında stadyum aktif futbol hayatına merhaba diyen, uluslar arası bazda kazandığı başarılarla dünyanın en popüler takımı haline gelen Brezilya Milli Takımı’nın ilk maçına ev sahipliği yapma onuruna erişmiştir. O yıl Brezilya Milli Takımı İngiltere’nin Exeter City takımını 2 – 0 yenerek stadyuma ilk defa gelen taraftarlarına büyük bir sevinç yaşatıyordu.

Başlangıçta Estádio da Rua Álvaro Chaves adıyla anılan stadyumun yenileme çalışmaları sıklıkla yapılıyordu. 27 Temmuz 1915 tarihinde üçüncü tribünün açılışında dönemin politikacısı ve yazarı olan Paulo Coelho Netto tarafından hazırlanan şiir bestelenerek stadyuma güzel bir hava katmıştır. 1918 yılında sadece futbol maçları ile sınırlı olmayan bir alan haline gelmiştir stadyum. O yıllarda birçok konser, dans ve bale gösterileriyle beraber opera gibi sanatsal faaliyetlerin odak noktası olmuştur.

Stadyum Brezilya’nın ilk kez ev sahipliği yaptığı Copa America turnuvasında boy gösteren tek stadyum olmuştur. Bu yüzden tüm kıtanın dikkatini çekmeyi başaran mekân,  1919 yılında yenilenerek kapasitesini 18.000 kişiye yükseltmiştir. Turnuvanın bütün maçlarına ev sahipliği yapan stadyum 11 Mayıs 1919 tarihinde Brezilya  Şili arasında oynanan mücadeleyle açılışı yapmıştır. Ev sahibi ekibin gol olup yağdığı mücadele de; Sambacılar sahadan 6 – 0 gibi farklı bir galibiyetle ayrılmışlardır. Final maçında ise, Brezilya ile Uruguay kozlarını paylaşmış mücadeleyi uzatma dakikalarında Arthur Friedenreich’in attığı golle Sambacılar kupayı tarihinde ilk kez müzesine götürmeyi başarmıştır. Bu kupa stadyumun Brezilya Milli Takımı için ne kadar manidar olduğunun bir göstergesi olmuştur. 1922 yılında Brezilya’nın bağımsızlığının ilan edişinin 100’üncü yıl etkinlikleri çerçevesinde stadyum kapasitesini 25.000’e çıkartmıştır. Ayrıca üç yıl aradan sonra bir kez daha Copa America Şampiyonası’na ev sahipliği yapma fırsatı yakalayan Brezilya maçların oynanması için bir kez daha şampiyonluk yaşadığı stadyumu ön plana çıkarmıştır. Önceki turnuvaya göre takım (ülke) sayısı 5’e yükselmiş, daha fazla maçın sporseverlerle buluşması sağlanmıştır. Turnuva öncesi adını değiştiren ve Estadio das Laranjeiras ismini alan mekân finalle beraber toplam 11 maça ev sahipliği yapmıştır. Üç sene önce olduğu gibi açılış maçı 17 Eylül 1922 tarihinde Brezilya ile Şili arasında gerçekleşir. Daha önce burada yaşadığı hezimeti unutamayan Şili, maçın başında Tatu’nun ayağından yediği golle yenik duruma düşmüştür. Herkes Sambacıların bir kez daha fark atmasını beklerken Bravo’nun attığı gol tribünleri susturmuştur. Böylece mücadele 1 – 1 sona ermiş turnuva sürpriz bir sonuçla açılmıştır. İstediği gibi bir turnuva geçiremeyen Brezilya tüm maçlar sonunda Paraguay ile puan eşitliği yaşayarak son bir maçın oynanmasına vesile olmuştur. Aynı puanlarla sahaya çıkan iki takım finalde kozlarını paylaşırlar. Ev sahibi ekip finalde Neco ve Formigga (2)’nın attığı gollerle Paraguay’ı net bir skorla devirerek kupayı bir kez daha Estadio das Laranjeiras’ta müzesine götürmeyi başarır.

Stadyumun en çok taraftar çektiği maç 14 Haziran 1925 tarihinde Fluminense’nin Flamengo’yu 3 – 1 yendiği karşılaşmadır. Mücadeleyi 25.718 kişi tribünden izleyerek tarihe geçmişlerdir. Brezilya Milli Takımı’nın çok özel anılar bıraktığı stadyum da; Sambacılar 18 resmi maç oynamıştır. Bunlar arasında iki kez Copa America şampiyonluğu apoletini taşıyan ekip, İskoçya’nın Motherwell takımını  5 – 0; Macaristan’ın ekol takımı Ferencvaros’u da 2 – 0 yenmiştir. Estadio das Laranjeiras’ta toplamda 13 galibiyet, 5 beraberlik alan Sambacılar mağlubiyet yüzü görmemişlerdir.

1961 yılında Rio hükümeti stadyumun bulunduğu araziyi genişletmek için Fluminense kulüp yetkilileriyle bir araya gelir. Alınan karar gereği stadın bulunduğu arazi kamululaştırılarak kulübün elinden alınır. Böylece kulüp stadyum üzerindeki tüm hakkını devlete teslim etmiş olur.

Halk arasında ismi “Portakal Stadyumu” olarak geçen stat, son olarak Fluminense kulübünün onursal başkanı olan Manuel Schwartz’ın ismini almıştır. Günümüzde Fluminense kulübünün kullanmadığı stadın kapasitesi 2010 yılı itibariyle 8.000’e düşürülmüştür. Hatta mekanın çevresine Santa Barbara tünelinin inşa edilmesiyle stadyum küçülmeye gitmiş, şu an 4.300 kişi kapasiteli ve 100 x 74 boyutlarına düşürülmüştür.

Futbol tarihine adını altın harflerle yazdırmış bir mabet olan Estadio das Laranjeiras’ın hikâyesi 1961 yılında sona erse de; hala yıkılmamış bir stat olarak değerini korumaktadır. Günümüzde Fluminense takımının alt kategorideki takımları tarafından antrenman ve maç sahası olarak kullanılmaktadır.

Estádio das Laranjeiras 10 Estádio das Laranjeiras 8 Estádio das Laranjeiras 2 Estádio das Laranjeiras 5 Estádio das Laranjeiras 7

Defensores del Chaco

Kullanan Takım: Paraguay Milli Takımı

Yapım Yılı: 1917

Kapasite: 40.760

Boyutlar: 105 x 68

Paraguay tarihinin en önemli mekânlarından biri olan ve ülke futbolunda bir numaralı yere oturtulan Estadio Defensores Del Chaco, inşasından itibaren Paraguay Milli Takımı’nın maçlarına ev sahipliği yapmaktadır. Asuncion şehrinin Saksonya mahallesinde bulunan stadyumun mülkiyeti ülkenin ulusal derneklerine bağlı olması özelliğiyle dünyanın sayılı stadyumları arasında yerini almıştır.

1917 yılında Paraguay Futbol Federasyonu Başkanı Henry Pinho’nun katkılarıyla inşa edilen stadyuma başlangıçta Estadio de Porto Sajonia ismi verilmiştir. Uruguay, 1924 Paris Yaz Olimpiyatları’nda futbolda altın madalya kazanınca Paraguay Futbol Federasyonu tüm Güney Amerika onuruna stadyumun ismini Uruguay olarak değiştirmek istemiş lakin bu fikir ülke halkı tarafından olumsuz karşılanınca stadyum kendi ismiyle yola devam etmiştir.

1932 yılında Paraguay ile Bolivya arasında çıkan Chaco Savaşı nedeniyle stadyum bir süre mühimmat deposu ve karargâh olarak kullanılmıştır. Savaş bitiminde Paraguay Hükümeti zaferini stadyuma savaşa katılan muzaffer askerlerin onuruna “Chaco Savunucuları” anlamına gelen Defensores del Chaco ismini vermiştir.

Savaştan sonra yenilenen stadyum, 1968 yılında aydınlatma sistemiyle tanışmış, 1975 yılında düzenlenen Copa America finallerinde Paraguay’ın oynamış olduğu iki maça ev sahipliği yapmıştır.

1979 Copa America finallerinde kurallara göre; ev sahibi ülkenin olmadığı bir sistemde takımlar iç saha maçlarını kendi ülkelerinde oynamak zorunda olduklarından Estadio Defensores del Chaco Paraguay’ın o sene kupaya uzandığı turnuva da; biri final maçının ilk ayağı olmak üzere toplam dört maça ev sahipliği yapmıştır. Paraguay bu maçlarda hiç kaybetmeyerek finalde de üstün bir performans göstermiş ve Şili’yi ilk maçta 3 – 0 yenerek kupaya uzanmıştır. Şampiyonanın ardından stadyum bir kez daha yenilenmiştir. 1983 Copa America finallerine son şampiyon olduğundan grup maçı oynamadan doğrudan yarı finalden katılan Paraguay; ilk maçta Brezilya ile bu stadyum da 1 – 1 berabere kalmış, rövanşta gol sesi çıkmayınca finale kalamamanın üzüntüsünü yaşamıştır.

Stadyum, 1999 senesinde Paraguay’ın Copa America finallerine ev sahipliği yapacak olmasından dolayı köklü bir tadilat çalışmasına tabii tutulmuştur. Yeni sistemin gerekliliğini yerine getiren federasyon, stadyumun başlangıçta 50.000 olan kapasitesini 45.000’e düşürmüştür. Turnuvaya renk katan beş stadyumdan en şaşaalısı olan stadyum turnuva boyunca dört kez grup maçı, iki kez çeyrek final, bir kez yarı final, bir kez üçüncülük maçı ve final müsabakasına sahne olmuştur.

Estadio Defensores Del Chaco’da turnuva boyunca alınan sonuçlar şöyle:

Grup Maçları:

A Grubu:

(Paraguay 0 – 0 Bolivya,  Peru 3 – 2 Japonya,  Paraguay 4 – 0 Japonya,  Peru 1 – 0 Bolivya)

Çeyrek Final Maçları:

(Meksika 3 – 3 Peru (Pen.:4-2),  Uruguay 1 – 1 Paraguay (Pen.:5-3)

Yarı Final Maçı: Uruguay 1 – 1 Şili (Pen.:5-3)…

3.lük Maçı: Şili 1 – 2 Meksika…

Finalde ise; Vanderlei Luxemburgo yönetiminde Brezilya Ronaldo, Rivaldo, Ronaldinho, Flavio Conceçaio, Dida, Cafu, Roberto Carlos ve Alex De Souza gibi dünyaca ünlü yıldızlarıyla önüne gelen her takımı saf dışı bırakarak Uruguay’ın rakibi olmuştur. Daha önce tarihte rakibine unutulmaz finaller kaybeden Sambacılar işi sıkı tutarak, Rivaldo (2) ve Ronaldo’nun golleriyle Uruguay’ı 3 – 0 yenerek kupayı müzesine götürmeyi başarır.

2000’li yıllarda stadyum da yenilikler bir kez daha kendini gösterir. 2006 yılında Paraguay Futbol Federasyonu’nun kuruşunun 100’üncü yıl anısına stadyum da futbol müzesi açılmıştır. 2008 yılının ilk aylarında ise, tribünler, yayın kabinleri, tuvaletler ve soyunma odaları yenilenmiştir.

1 Şubat 2009 tarihinde stadyum da istenmeyen olaylar yaşanmıştır. Nedeni belirlenemeyen bir olay yüzünden iki polis memuru öldürülmüş ve yaşananlardan dolayı stadyumun yedi metre yükseğinden düşen çimento bloğun yüzünden beş kişi de yaralanmıştır. Bu yüzden o esnada oynanan karşılaşma da 40 dakika ertelenmiştir. 2012 yılının Mart ayında stadyumun ışıklandırılması güçlendirilirken kapasitesi de 40.760 kişi olarak kayıtlara geçmiştir. Ayrıca, stadyum başta Olimpija gibi ülkenin önde gelen takımların Copa Libertadores maçlarına ev sahipliği yapmaktadır.

Stadyum aynı zamanda konser, politik ve dini toplantılar gibi çeşitli etkinlikler için kullanılmıştır. Bunlar arasında en göze çarpanı ise, 1993 yılında ünlü rock grubu Bon Jovi’nin vermiş olduğu konserdir.

Estadio Defensores del Chaco 2 Estadio Defensores del Chaco 4 Estadio Defensores del Chaco 6 Estadio Defensores del Chaco 3 Estadio Defensores del Chaco 1